Zondag 29 augustus 2010 - 32e rit (**) ‘Sven Nijs’ route 85km

6A + 13B + 5C = 24 renners

De Sven Nijs-route is een rit met 2 gezichten. Een halve rit zo vlak als polderland en een halve rit waar alle scherpe heuvels van Bertem tot Overijse worden opgezocht. Je kan de rit aanvangen met het klimgedeelte zoals de A-groep doet of omgekeerd, ermee eindigen, zoals de B-groep.
Op die manier kruisen de 2 fietsgroepen mekaar halverwege en dat is een leuk moment om allerlei fraaie aanmoedigingen naar mekaars hoofd te gooien. Het moet lukken dat we met de A-groep ook 5 C-rijders in Bertem kruisen. Maar die rijden bergop zelfs zo rap dat ik hopeloos te laat ben om een actiefoto te nemen. Ik heb dus vandaag iedereen bezig gezien en we hebben een wielerclub die indruk maakt.

Van B en C groep hoor ik weinig of geen anekdotes en dus is mijn verhaal wat kort.

De A-groep bakt het vandaag weer bruin. Je denkt dat we met nog 5 ritten in 2010 rustig het seizoen gaan uitbollen, maar niets is minder waar. Je denkt ... we zijn met zes ... dus elk wat kop werk. Maar de zes kopmannen heten Frank, Frank, Frank, Frank, Frank en Frank! Hij is ferm uit op revanche voor zijn debacle van vorige week. Krampen zorgden er toen voor dat medemaats hem moesten duwen en dat is nooit gebeurd voor onze sterkste clubman. Hij legt het tempo van bij de start bovennormaal, wij volgen.
Kijk ook uit naar oud beroepsrenner Danny, die Spaanse bergen in de fietsbenen heeft en thuis nog extra krachttraining inlast. Ik durf u stilletjes vertellen dat in zijn gezellige woonst in Zaventem alle fauteuils uit de living zijn verwijderd om plaats te maken voor 3 toestellen: een ‘fiets op rollen’ , een ‘tax’, en zeer recent nog een ‘spinningtoestel’. Zijn charmante Spaanse eega heeft nog net een klein plaatske gevonden om vanop een smal tabourekke zijwaarts haar lieve man op de trainingsfiets te bewonderen. Zoontje lief brult de ene aanmoediging na de andere. Hij roept vader dapper toe: ‘plus fort... plus fort!!’
Danny gaat dus alle hellingen vlot mee met kopman Frank. Ikzelf moet 25 keer sterven in zijn wiel. De laatste helling van de dag ... in Bertem krijgt Frank toch iedereen uit het wiel ... ook de krachtpatser Danny. Danny baalt en zint al op een nieuwe aankoop voor een 4de krachttrainingstoestel in de laatste vrij hoek van de living. We kunnen het tabourekke nog wegzetten.
Ondertussen razen de A’s naar huis. Niets houdt de kopman tegen tenzij .... dit tot mijn zeer groot genoegen .... een verkeersbord voor wegenwerken met volgende tekst: ‘onmogelijk voor fietsers en voetgangers’. We moeten stoppen en 3 km terugkeren. We twijfelen. Dat zullen we eens zien onmogelijk voor f....!? Het onmogelijke wordt mogelijk in deze club.
Een gevaarlijk scherpe, gladde afdaling tot de beek gevolgd door een steile klim in diepe ploetermodder, erger nog een fijn richeltje langs een afgrond vol water en dit te voet met de fiets op de schouders. Was er iemand in gevallen dan hadden we nog kunen lachen, maar nu is het muisstil en is iedereen onzeker en labiel. Plat op de buik (zelfs 2x) is de volgende hindernis om onder, in en uit de weideafspanning, onopvallend voor de koerspaarden, de bewoonde wereld terug te bereiken. We hebben het gehaald. We staren mekaar dom en doortrapt aan. De slotkilometers van deze bende doortrappers vliegen voorbij. Zo wordt ook snel de laatste modder afgeschud van fiets en klikpedalen voor we het lokaal binnenlopen. Wat een rit!! Rijden met WTC ’t Wieltje is onvergetelijk! (zie foto)

Modderduivel Boonen

Rechtzetting Verslag - Driedaagse RECREATIEFIETSERS

Bij deze alsnog de tekst van verslag van de driedaagse van de recreatiefietsers. Wegens een misverstand is deze tekst niet op de website verschenen in mei. Bij deze bied ik mijn excuses aan de schrijfster van het verslag en hoop bij deze dit te hebben rechtgezet.
De Webmaster

We hadden het weer getroffen, bij een stralende zon vertrokken we met zijn allen vanuit Kortenberg richting Bocholt.
Zaterdag vertrokken we aan de watermolen met een grijze hemel of waren het al de stofwolken van de rally die ons tegemoet kwamen? Bocholt stond die dag in het teken van de rally en natuurlijk gingen de recreanten proberen of ze even snel konden rijden. Na wat zoekwerk en enkele extra kilometers kreeg Joris zijn 19 volgelingen op het goede pad en waren we vertrokken voor een leuke, zonnige tocht van uiteindelijk 58km.
De verdere tocht verliep zonder al teveel problemen maar bij de terugkeer werd het weer even zoeken om zonder problemen met de rallywagens aan het hotel te geraken waar we al het rallystof met een frisse pint of….. konden wegspoelen.

Dag 2 reden we richting Nederland met 17 fietsers. Tussen de vele bomen misten we al eens een knooppunt (hadden de koplopers niet goed gekeken of waren de knooppunten wat klein?) maar we geraakten toch nog vlot aan ons lunchadres.
Na het eten toch maar snel richting België want de Hollandse muggen hadden honger en hadden het op onze benen gemunt. Bij de laatste stop die dag liep het mis. De eerste lekke band van het weekend. Joris was de 'gelukkige' maar samen met Willy (zoals steeds erg bereidwillig) zou hij de band vervangen. Martine stuurde de groep dan maar verder richting Bocholt en wie stond ons daar reeds op te wachten? Joris en Willy! Kortere weg gevonden? De kilometerteller stond die dag op 54km wat toch weer een mooie prestatie was.

Dag 3 vertrokken we weer met een stralende zon voor onze laatste tocht met opnieuw 19 deelnemers. Door de bossen en tussen de weilanden werd er gefietst. Lunchen deden we op een leuk terras van een café met superveel biersoorten. Willy waagde zich aan de Hopus die toch wel op een vrij speciale manier geschonken en gedronken werd. Na de middag nog even stoppen om het gebroken spatbord van Theresia op te rapen maar rond drie uur hadden we er 48km opzitten en werd er nog even nagepraat op het terras van het hotel.

Hiermee zat het fijne weekend er weer op. We kunnen thuis nog nagenieten en reeds uitkijken naar volgend jaar!
In ieder geval een dikke merci aan Joris en Martine voor het weeral fantastisch uitstippelen van de verschillende routes.

Béatrice

Zondag 15 augustus 2010 - 30e rit (*) : Jan Primusroute - 90 km*

5 A + 6 B + 0 C maakt 11 deelnemers.
Dit mag ik een flauwe opkomst noemen. Nochtans is het een dag met een ideale fietstemperatuur en de regen hebben ze voor na de middag in petto. Het is een vlakke 1 sterrit, dus dat kan ook niet afschrikken.

Frieda is het enige vrouwke vandaag en ze zal haar mannetje staan. In deze B-groep duelleren 2 renners voor de kampioenstitel 2010. Nog 5 officiële ritten staan op het menu en het blijft een spannende nek-aan-nekrace. Ik laat u gissen over wie het gaat. De B-groep is vandaag klein maar de 2 aan 2 discipline is vandaag groot. En dat mag ook eens benadrukt worden. Onze baankapitein is hiermee in zijn nopjes en voelt de inspanning niet. Na een rit van 90 km zonder geschiedenis glijden alle renners met de glimlach het clublokaal binnen. Echt vermoeid lijken ze niet. 26 km gemiddeld is mooi en nog overschot van krachten hebben, is nog mooier.

Freddy neemt de kop in de A-groep en houdt hem goed vast. Hij heeft nog duidelijk het competitieritme in de benen en neemt het vijftal op sleeptouw. Enkele honderden meters na de start wordt de A-groep al op ‘het lint gereden’. Het betekent dat het tempo zo stevig is dat men allemaal mooi in het wiel van de voorligger kruipt... om te kunnen volgen. Het jaagpad langs de Demer moet toch iets speciaals hebben. Elk keer weer wordt hier het tempo maximaal opgedreven. Een bijtje botst met mijn aangezicht en geeft een pikante kus. Ik dien in de Demerbochten met deze snelheid zo schuin te liggen dat mijn kuitbenen ferm verneteld geraken. Ik duw harder om de pijn niet te voelen. Ludo doet zijn duit in het zakje en rijdt kop boven de 40 per uur. Waag het niet om hem voorbij te steken want in het Scott team weet men lekkere kopstoten uit te delen. Hun nieuwe ploegtactiek. Gelukkig draag ik een helm. De eindsprint wordt verdiend door Freddy gewonnen. Hij is de beste vandaag. De anderen hebben niet gewonnen maar zijn ook blij ... om thuis te zijn. Klaar voor een goeie pint bij Marijke.

Pier Boon

Zondag 8 augustus 2010 - 29e rit (**) : Fietseling Aarschot 90km-120km

De fietseling in Aarschot is een jaarlijks weerkerende zomerrit voor onze club. 12 wielertoeristen en nog meer recreatiefietsers verschijnen aan de start. Bij de A-rijders blijkt geen interesse. Spijtig.
9B- en 3C- rijders maakt 12 deelnemers.Het parcours rond Aarschot is elk jaar verschillend, afwisselend en dit jaar met het venijn in de staart. Er is ook nu fietsentransport voorzien dankzij sponsor Granville (waarvoor dank) en het weer is vandaag behoorlijk. Een kleine regenbui halfweg maar voor de rest blijft het droog. Eén minpuntje: een valpartij door een put in de weg maar gelukkig zonder al te veel erg. Old Tom in Diest serveert ons op het terras een lekkere lunch waarna we de laatste 30 km afwerken, voor de doorzetters nog 50 km. De geschatte afstand wordt met 10 km verhoogd maar dat is blijkbaar voor niemand een groot bezwaar. Achteraf, na het fietsen, is een aangename muzikale en culinaire sfeer gegarandeerd op de Aarschotse stadspleintjes. Blijven plakken is geen zonde.

Joris en Willy weten hun recreatiefietsers steeds warm te maken voor deze dagfietstocht of andere driedaagsen. Kwaliteitscoaching mogen we dit noemen. Ze rijden een aangenaam rustig tempo, mooi in groep, en maken geen bezwaar voor een kilometertje meer dan voorzien. Discipline à volonté, kwinkslagen en ambiance onderweg evenals een helpende hand bij pech. Wat verlang je nog meer voor een ontspannen recreatieve fietsdag? Het is echt een mooie groep sportieve plantrekkers waar voorzitter Daniël erg fier op is. Proficiat.

3 A-rijders, thuisblijvers, maken wel een lokale voormiddagtocht in het Mechelse want ze moeten ’s middags terug zijn. Tot onze vreugde verwelkomen we hier Joan Ackermans met een splinternieuwe Scott-fiets. Hij volgt moeiteloos met zulk kwaliteitsvol fietsmateriaal. Net als vorige week wordt het pintje achteraf in de Snooker genuttigd. Volgende zondag is het verlof van Marijke en Yves voorbij en eindigen we onze zondarit weer in café Annex aan de Stationsstraat. Steeds gezellig en net zoals de fietsrit .... niet te missen.

Tom Bonus

21 vertrekkers: 4A + 12B + 5C.

We mogen niet klagen van de opkomst deze morgen. We zitten middenin de vakantieperiode en iedereen trekt er op zijn beurt ook familiaal eens op uit.
De vakantiegangers moeten we deze weken dus aftrekken en dat scheelt wel merkelijk voor onze fietsstatistieken. Ideaal fietsweer. Zomerkledij, korte mauwen, een extra drinkbus, geen regenjek in de achterzak, 22° en een fijn briesje. Zo wil ik elke week in het fietspeloton meedraaien. Puur genot.

De 4 A-rijders worden op sleeptouw genomen door 12 B-rijders. Vandaag overwinnen we 800 hoogtemeters en 92km. Geen makkelijke dag.
Het ene heuveltje volgt op het andere. Ieder klimt op eigen tempo maar boven wordt gewacht op de achterblijvers. Zo hoort het. Pieter krijgt op zijn donder omdat hij Helen bijna in de gracht rijdt. De sterke vrouwtjes in de groep worden gekoesterd en beschermd.

Etienne heeft een superdag en lijkt onhoudbaar. Elke heuvel bedwingt hij met gemak. Hij steekt bij menige helling menig tandje bij alsof hij telkens de wieltjeszuigers wil losrijden. Zo heeft hij na km 35 een 5-tal man in zijn wiel die niet willen afgeven. Hij blijft doordrukken aan de kop totdat hij beseft dat het sneller blijft gaan. Hij hoort in zijn rug .... dat hij met de A-groep vertrokken is. De B’s zijn in de achtergrond uit het vizier en het tempo in deze A-groep is ook vlotjes doenbaar. Wij sluiten hem taktisch in zodat hij onmogelijk de groep kan verlaten. Er is geen weg terug. Hij moet vandaag meegaan met de A-groep. Hij valt hoegenaamd niet uit de toon en durft zelfs af en toe kop nemen. Het zelfvertrouwen groeit met de kilometers en hij wordt langs alle kanten aangemoedigd en zelfs bejubeld. Het is in normale omstandigheden voor hem wel kunnen maar niet willen maar vandaag is het niet willen maar wel kunnen. Waarom niet elke week zo’n lef? We zijn dus wat vroeger aan de meet en een extra cola heeft Etienne dubbel en dik verdiend. Proficiat.

De C-groep is 5 leden sterk vandaag. Theo boft week na week tussen alle zijn vrouwen. Hij heeft geen mannelijke concurrentie. Het wordt een echte aangename zomerrit naar Keerbergen. Na 63km zijn ze voor de B-groep thuis. Dat gebeurt zelden.

Pietje Bont

1A + 7B maakt 8 deelnemers.

6u...Ik sta op en ga onmiddellijk poolshoogte nemen van het weer buiten...De Nationale feestdag is al meermaals geëindigd in een Nationale regendag. Alhoewel de lucht dicht zit heb ik er een goed gevoel bij dat het vandaag droog gaat blijven.

Na het normale ochtendritueel begeef ik mij richting Kortenberg om de overige deelnemers op te wachten voor onze daguitstap naar Godinne. Het wordt stilaan duidelijk dat de A-rijders aan het afbouwen zijn want hun opkomst is maar povertjes. Voor zo'n sterk heuvelend parkoers (170 km heeft 1800 hoogtemeters) blijkt alleen Tim bereid de eer op zich te nemen als A-rijder.
De B-rijders daarentegen hebben blijkbaar de smaak te pakken. Zomaar eventjes zeven rijders, waaronder 2 dames (Agnes en Helen) zijn bereid om zich vandaag te gewagen aan een parcours buiten categorie.

Aangekomen op de startplaats blijkt al gauw dat de organisatie niet aan haar eerste proefstukje toe is...de afwezigen hebben ongelijk. Er wordt vlug ingeschreven en al gauw zitten we in de pedalen voor een eerste klim richting Riviére. Onze Agnes heeft blijkbaar goed ontbeten want ze neemt de kop en legt een stevig tempo op aan de groep. De baan kapiteins moeten haar tot de orde roepen en even later rijden we en blok deze eerste col op. Eens boven worden we beloond met prachtige vergezichten...om van te snoepen. De weg wordt vervolgd en echt vlak is het eerste deel van deze toertocht niet te noemen. We krijgen nog een aantal cols onder de kiezen in Falaëns en Ostemereé en het is voor menig lid een opluchting dat de aanloop naar de bevoorrading in Anthéé kan gebeuren via een lange afdaling. Bernard die tot nu toe zich kranig heeft gehouden in de beklimmingen maakt onmiddellijk duidelijk wie de kampioen in afdalen is. Hij neemt zonder aarzelen de kop en buiten chris is ieder ander lid aangewezen op achtervolgen. Er wordt uitgebold tot de bevoorrading waar de nodige calorieën worden ingenomen en de tocht verdergezet.

Zoals verwacht na dergelijke afdaling moeten we weer stevig bergop richting Hastière. De lange klim begint stilaan krachten te vergen en Dirk begint de eerste tekenen van vermoeidheid te tonen. Twee dagen tuin arbeid eisen hun tol op. Baankapitein Chris is echter paraat en bij de belangrijke momenten wordt Dirk eventjes teruggebracht in de groep. We zitten ondertussen aan 65 km en begeven ons naar furfooz. Hier wachten nog een aantal kuitenbijtertjes maar dan gaat het in afdaling richting Dinant. Eens het centrum van Dinant gepasseerd gaat Tim, die zich tot nu toe heel solidair met de groep heeft opgesteld, voluit in de laatste 10 kilometers richting Godinne. Ook Chris blijkt wat adrenaline op overschot te hebben want hij pikt aan en even later zijn beide krachpatsers uit het oog verdwenen. Dirk blijkt ondertussen zijn tweede adem te hebben gevonden want hij neemt zowaar kop over van Patrick en drijft het tempo op tot 32 km/u.

Dit tempo wordt min of meer aangehouden tot aan het einde zodat uiteindelijk een gemiddelde snelheid van 23 km/u wordt gehaald. Eens aangekomen wordt er bijgetankt met Grimbergen, Chimay en kriek en voor sommigen kan er zelfs een gegrilde worst van de barbecue bij. Er wordt lustig bijgepraat maar dan wordt er vlug gedoucht en begeven we ons huiswaarts.

Een dikke proficiat aan alle deelnemers en vooral onze dames en niet te vergeten onze Bernard die niet moest onderdoen vandaag voor de rest.

De Penningmeester.

Zondag 18 juli 2010 - 25e rit(*): Broekpadroute – Klein-Willebroek (85km)

3A + 15B + 6C maakt 24 deelnemers.

De zomer zomert voort en onze fietsclub fietst verder. Ondanks putje vakantieperiode blijft de wekelijkse opkomst behoorlijk en dat doet deugd. De club houdt de wind in de zeilen.

Het parcours is vandaag vlakker dan vlak. Ideaal om 2 B-leden Mark en Steve na een lange afwezigheid terug te zien aansluiten. Het is niet simpel om zonder trainingskilometers in volle seizoen aan te pikken en de groep te volgen. Pijn zal het wel gedaan hebben maar met wat doorzetting wordt de meet gehaald. Ik hoor dat het ‘haantjesgedrag’ ook in de B-groep de kop op steekt. Het lijkt besmettelijk. Een demarrage op het einde en de rest moet ik u niet vertellen. Gelukkig zijn er dames in deze groep om de rustige finishers op sleeptouw te nemen en binnen te brengen.

De A-groep is slechts met drie aanwezigen. Normaal wordt dus aangesloten bij de B-groep maar Tim heeft plannen en wenst toch in een aparte A-groep te rijden. Een beresterke Tim, een Ludo die op tijd thuis moet zijn en Pieter die niet wil onderdoen zijn de drie ingrediënten om er een supersnelle rit van te maken. Het tempo blijft hooggespannen boven de dertig. Na 85 km zijn deze 3 mannen al om 10u45 terug in Kortenberg. Veel te vroeg. Het snelheidsrecord is dus vandaag gebroken .... 32,1 km/u gemiddeld. Een uur voor de anderen pinten pakken is van het goede teveel en er wordt nog een extra lus ingelast om boven de 100km te eindigen. Recuperatiekilometers weliswaar.

De C-groep heeft vandaag weer veel vertrouwen in een gedownload GPS-ritje. Een tocht rond Leuven en door Meerdaalbos. Maar deze keer loopt het mis en wordt er veel te veel over zanderige en hobbelige boswegen gefietst. Niet echt geschikt voor de koersfiets. Men verliest bijna Lutgarde onderweg en de thuiskomst is ver boven het middaguur. Deze rit zal niet bewaard worden in de huidige vorm. Ik ben er zeker van dat alles volgende keer nog verfijnder zal uitgedokterd worden.

Voorzitter Daniël, met rechtervoorarm in het gips en dus 6 weken uitgeschakeld voor het fietsen, komt zijn club dag zeggen in het clublokaal bij Marijke en Yves. Hij drinkt een pintje mee en dat doet ons allemaal plezier. Het zomerterrasje blijft lang en gezellig gevuld deze middag.

Puntje Boonus.

Zondag 11 juli 2010 – 24e rit(**): Hamme Mille-Beauvechain-Bierbeek (85 km)

3A + 14B + 4C betekent 21 vertrekkers.

Het is de 24ste rit van het seizoen, het is onze Vlaamse feestdag vandaag en we rijden naar Waals-Brabant. De zomer wordt mooier en mooier, de rokjes korter en korter en de decolletés bloter en bloter. Voor mij helemaal niet gelaten. Alle fietsers hebben 2 tot zelfs 3 drinkbussen gevuld om het massaal zweten op de fiets op te vangen. Het is een zwoele zondag, ja weerkundig spreekt men zelfs van een hittegolf. Dit warme weer vraagt wat extra van de sportieve fietser en wat overgewicht maakt het in deze fietsomstandigheden dubbel zwaar. Gelukkig vertrekken we om 8 uur en voelen we nog wat ochtendkoelte.
Het is een mooie rit door de velden maar zonder opmerkelijke anekdotes. Het graan is dit jaar niet hoog opgeklommen en is veel te vroeg rijp. Er zal veel vroeger worden gedorst en de opbrengst zal mager zijn. Alle gewassen kreunen trouwens onder de hitte en regenschaarste.

Na een uurtje kreunen er in onze groep ook alle enkele coureurs. Eentje houdt het voor bekeken en draait aan km 30 huiswaarts. We zijn nog met zijn 16. Op de terugweg naar Veltem zorgt een stevige demarrage van Chris, de kopman ... baankapitein voor een verbrokkeld peloton. Een eerste groepje rijdt verkeerd en we zijn nog met zijn 10. Helen rijdt in Kwerps het Zonnewoud in ... huiswaarts... dat maakt 9. Daarenboven nemen Agnes en Frieda, de 2 overgebleven dames de mannen op sleeptouw met een verschroeiend tempo. Ze maken indruk op ons en op de ons kruisende fietsers. Een mannengroep die de kop en het tempo overlaat aan de dames. Elegant of beschamend? De drinkbussen zijn leeg en de hitte steekt. Niemand van de mannen waagt het om die laatste kilometers de kopdames te lossen maar velen zijn blij dat ons clubcafé in zicht komt en kwijlend verlangen we naar onze Duvel, Tauro, Leffe, Palm en wat nog meer.....

4 C-rijders zijn wat slimmer en plannen een kanalentocht op deze warme zondag. De koelte van het water kan je immers voelen tot op het jaagpad.
Via de Verbrande Brug tot in het mooie haventje van Klein-Willebroek. Elke wielertoerist moet er geweest zijn. Daarna via de dijken naar Mechelen en tenslotte in de lommer van de bomen langs het kanaal Mechelen-Leuven tot Kampenhout; ze eindigen tot boven de 70km en zijn stipt om 12 uur thuis. Mooi gereden. Ze hebben ook hun pintje verdiend.

Dorstige Tom

Zondag 04 juli 2010 – 23e rit(***): Villers-la-ville (103 km)

‘Le pot Belge!’

5A + 10B + 4C .... dus 19 renners aan de start op deze zomerse fietsdag.

Ik kan mijn ogen niet geloven als ik senior Albert Vanderelst voortdurend in de kopgroep naar boven zie klauteren. Zelfs Frieda en Agnes, die vandaag nochtans een indrukwekkende prestatie neerzetten, worden op elke heuvel door Albert getest. ‘Le pot Belge’ is de verklaring. Albert heeft de volgwagen van de Frankrijkrijders opgeruimd en ... er bleef nog wat over van de ‘le pot Belge’. Net genoeg om in de heenrit ferm indruk te maken maar net niet genoeg om de mooie prestaties tot het einde vol te houden.
Op het hoogste puntje van Brabant rijdt Ludo lek en dit is een goede aanleiding om A- en B-rijders te groeperen. De B’s rijden door en de A’s mogen na herstelling van het euvel in de achtervolging.

Etienne krijgt in Chaumont-Gistoux de ‘klop van den hamer’ en begint bij de B’s te zwalpen. Zonder ontbijt aan een zware rit beginnen is onvergeeflijk. Gelukkig is een warenhuis open om het energietekort aan te vullen. Net genoeg om met een mooi gemiddelde van 25,6 km/u deze rit af te sluiten.

De C-groep is met z’n vieren naar Beauvechain gefietst. Kuitenbijters genoeg dus. Ik begrijp echt niet dat ze na zo’ vermoeiende rit geen dorst genoeg hebben om ons clublokaal op te zoeken. We worden ongerust ... waar ze blijven. Maar ze zitten al thuis.

We hebben bij Yves en Marijke dan maar een pint extra gedronken met het zonneke op ons bolleke. Terrasjesweer, zeker zo gezellig als het fietsen voordien.

Bom Toonen

Zondag 27 juni 2010 – 22e rit(*): Mechelen-Lier (90 km)

Zondag 13 juni 2010 – 20e rit(***): Ronquières (100 km)

26 deelnemers: 6A + 14B + 6C.

Vaderdag en federale verkiezingen vandaag maar alleen de gemeentesecretaris moet daardoor verstek geven. 24 deelnemers kiezen toch eerst hun zondag te beginnen met de wekelijkse fietstocht. De rit naar het hellend vlak van Ronquières is een jaarlijkse klassieker. Ze zit boordevol afwisseling en vergt voor de baankapitein een grondige voorbereiding. Kriskras doorkruisen we de zuidrand van Brussel langs ongekende en mooie villawijken.
De kanaalzone tot Ronquières is het meest vlakke en comfortabele deel van de rit maar op de terugweg zijn er voldoende kuitenbijters om de rit met drie sterren te quoteren en moe thuis te geraken. Zonder een goede fietsconditie deelnemen, is geen optie. Het betekent afzien van een zware fietsdag.
De B-rijders hebben toch 5 uur nodig voor de 100km maar 2 platte banden zorgen voor oponthoud. Gelukkig is het vertrekuur 30 min vervroegd en is de thuiskomt op een deftig uur.

De A-rijders volgen veilig de B-groep tot aan het kanaal in Halle. Dan jagen ze het tempo de hoogte in en gaan hun eigen weg. Een weg vol verassingen. Op het keerpunt in Ronquières wordt vertrouwd op de GPS van Ludo om de route huiswaarts te vinden. Ittre... Dworp kan nog kloppen maar dan passeren we Vorst Nationaal, Ukkel, de Louisalaan, de Wetstraat, het Jubelpark... 30 verkeerslichten moeten we trotseren. We kunnen er mee lachen maar zitten ferm op Ludo’s kap. We pogen zijn GPS te verkopen op de zwarte markt van de Matongewijk in Brussel. Wat verder hoor ik een zelfde voorstel voor op de rommelmarkten in Woluwe en Kortenberg maar tevergeefs. Hij geeft zijn GPS-machientje nog een tweede kans. Van grote schaamte is Ludo de eerste bij Marijke om een tourneeke te betalen. Hiermee heeft hij veel goedgemaakt.

De C-rijders hebben ook een driesterrenparcours naar het meer van Genval in de benen. Enkele onbekende steile stukjes in Overijse zorgen voor de verrassing van de dag. Hier en daar moet er eentje te voet naar boven. Maar zo geraken ze er ook. En achter een bergop komt er steeds een bergaf. Een veilige en tijdige thuiskomst lukt. En er is zelfs nog wat kracht over om in het stemhokje de juiste bolletjes in te kleuren.

Boontje beu!!!

PS. Wist je dat Luc Van Orshaegen deelgenomen heeft aan een internationale schilderwedstrijd in Italië. Hij kreeg zelfs aandacht op de Italiaanse TV, RAI. Voor sfeerbeelden en alle info: klik hier.

Zondag 6 juni 2010 – 19de rit(*): Brabantse Kempenroute (90km)

28 fietsers: 6A + 14B + 8C-rijders.

De ritafstanden nemen toe en dus is het vertrekuur voor A- en B-rijders vervroegd naar 8 uur. Voor de C’s blijft de start 8u30.

Telepathie of niet maar vandaag hebben alle fietsgroepen een snelle rit in de benen. De C-groep heeft een tocht rond het meer van Keerbergen beëindigd met een gemiddelde snelheid van 23,3 km per uur. Proficiat.

Rond het meer komen ze de B-groep tegen. De handen gaan omhoog en we flitsen elkaar voorbij. Ook de B-groep breekt ook zijn snelheidsrecord en eindigt op 26,8 km/u gemiddeld. De A-groep maakt het, zoals gewoonlijk, zichzelf lastig. Ze improviseren een nieuwe rit via Overijse tot Vissenaken en terug. Meer bergen, meer kilometers en een gemiddelde snelheid van 28,8 km/uur voor 105km. Ze zijn duidelijk in de laatste trainingsfase voor de fietsweek naar het Zuiden. De conditie lijkt goed. Een geruststelling.

Het voordeel van een hoger tempo maakt dat iedereen net binnen is voor de eerst onweersbuien uit de hemel vallen. Onze fietsen blijven proper en droog.
Onze droge lever daarentegen wordt rijkelijk bevochtigd met gerstenat.

Opgelet voor volgende zondag. Uitzonderlijk vertrekken we om 7u30 om de rit naar Ronquières vlotjes af te werken. Allen op tijd!

Pintje Boonen.

zondag 30 mei 2010 – 18de rit(***): Genval-Waterloo-Maleizen

Een rare fietsdag. Zo prachtig het weer vorige week onze driedaagse kleurde zo slecht treffen we het vandaag. Bij de start doet een fikse bui een aantal leden twijfelen en weer huiswaarts keren waaronder alle aanwezige C-rijders.

Met 15 in regenjekker wordt de driesterrenrit aangevat. Het wordt een tumultueuze dag. In Sterrebeek zorgt het gladde wegdek voor een valpartij van Andy en Chris, net de 2 baankapiteins. Geen breuken maar bulten en builen, een gehavende lip als toemaatje. De slachtoffers bijten door en vervolgen de rit. Mooi toch. Een tweede oponthoud voor een lekke band en de ene regenbui na de andere, zorgen ervoor dat de timing achterop geraakt.
De moed slinkt bij velen. In La Hulpe keert de helft van de deelnemers om richting Kortenberg. We blijven over met zeven doorweekte renners. Een kettingbreuk en een volgende lekke band maken de pechdag compleet voor de overblijvers. Maar we geraken thuis om 12.20 uur.

Marijke ziet slechts 4 clubleden over de vloer komen. Nochtans doet een warme koffie en een Leffe snel alle fietszorgen vergeten. Volgende zondag moet en zal het goed fietsweer zijn!!!

Plensje Boonen

Pinksterweekend 22-24 mei 2010 – 3-daagse Bocholt

47 fietsers waaronder 19 recreatiefietsers, 23 wielertoeristen en 5 sportieve fietsers. 4 wandelaars niet te vergeten! We hebben zelfs inschrijvingen moeten weigeren.

Een zoveelste prachtige driedaagse. Alle ingrediënten zijn voorhanden om van een geslaagde clubuitstap te spreken. Het weer is prima, veel actieve fietsers aan de start, een goede hotelaccommodatie, een mooie streek, geen ongevallen of gekwetsten, zeer goede sportieve prestaties en een optimale groepssfeer.

Voor elk wat wils. Langs een rustig parcours met een genietbaar fietstempo tot een wat zwaardere en langere rit over menige stevige heuvel met een niet te onderschatten kruissnelheid ... u moet ’s morgens maar de juiste groep kiezen bij de start en het resultaat kan bekoren.

Terecht zwaaien we alle lof naar de mensen van het voorbereidend en organisatorisch werk: het voltallige bestuur, de baankapiteins, de vrijwillige terreinverkenners, de volgwagenleverancier en bestuurder en de groepsleiders.

Neem gerust de tijd om de sfeerfoto’s te overlopen die we op onze website plaatsen. Ze spreken voor zich. De thuisblijvers hebben inderdaad geen gelijk.
Ik vraag tot slot de penvaardige deelnemers uit alle groepen ons een klein ritverslag of impressie te bezorgen. Horen we ook eens iets van de recreatiegroep?

Diesel Boonen, met gezonde kmhonger

Zondag 16 mei 2010 – 14de rit(**): Pietrebais - Bauvechain 75km

6 A + 15 B + 6 C: totaal 27 deelnemers

Eindelijk aangenaam wielerweer voor mei. De sfeer is uitgelaten van bij de start en dat belooft.

De B-groep presteert het haast week na week om met meer dan 15 fietsers op te trekken. Dat heeft het geweldige voordeel dat men 2 aan 2 op de rijweg mag blijven fietsen, weg van slecht onderhouden fietspaden. Op een 2 sterrenparcours haalt men vandaag 26 km per uur gemiddeld zonder één enkele achterblijver. Flinke prestatie! Opmerkelijk is ook dat vandaag opnieuw een bloeddorstige hond één en dezelfde man viseert uit dit B-peloton nl Paul Lebrun. Waar halen we hiervoor de wetenschappelijke verklaring? Zijn het zijn sterke bilspieren, zijn hoog testosteronegehalte, zijn elegante fietsstijl of zijn ferme androgene stimuli die de honden zo fel aantrekken naar zijn getrainde spijzige kuitspieren? Wie helpt mij dit te begrijpen. Vandaag is Paul met een korte snedige demarrage gelukkig rapper dan de hond ... die bot vangt.

De C-groep heeft vandaag een ritje gepikt van ‘route you’ richting Lovenjoel. Zoals steeds een mooi parcours met een perfecte voorbereiding op internet. De Garmin fiets-GPS toont de weg en de sterke fietsspieren doen de rest. Een rit met de nodige hellingen schrikt niemand af en ik mag u verzekeren dat deze groep klaar is voor de driedaagse in Bocholt waar hen in totaal meer dan 230 km wacht. Veel succes.

De A-groep maakt de cirkel wat groter richting Longueville, Dongelberg, Bauvechain, Huldenberg en huiswaarts. Of Ludo erbij is of niet maakt niets uit voor het tempo dat evenzeer bergop of bergaf snoeihard blijft. Met 6 A-renners betekent dit ook 1/3 van de rit kopwerk in de wind. Zo kan je geen reputatie meer van wieltjeszuiger in stand houden. Nochtans had ik mij vandaag voorgenomen om goed te trainen op ‘in het wiel kruipen’ en ‘uit de wind rijden’ en ‘geen trap teveel geven’. Kwestie van op de driedaagse mee te kunnen met het ‘beest’ en co. Na mijn 2de lange beurt kopwerk breekt de hel los (tactiek???) vanaf Huldenberg. Men heeft mij eerst laten moe worden om net dan toe te slaan. ‘Het ‘wiel houden’ is er voor mij teveel aan. Ik hang regelmatig ‘aan de rekker’: lossen ... terugkomen ... lossen ... terugkomen.... steeds in de wind! Zelfs in een lange afdaling word ik uit de wielen gereden. Men beleeft plezier aan mijn lijden .... en ik eigenlijk ook wel.

Thuis gekomen smaakt de eerste Palm onnoemlijk goed en kom ik daardoor na tien minuten weer bij mijn positieven. Kabouter Plop, het Beest, ons Pralientje, Chouke ... ze zijn er allemaal om mee plezier te maken. Het is een oergezellig tuinterras vol wielervolk bij Marijke. Zo gezellig dat ik de laatste naar huis ga!

Terminale Boonen

Donderdag 13 mei 2010 – 13de rit(*): O.H Hemelvaart -Berg en Neteroute - 85 km

4A + 11 B + 5SP maakt 20 deelnemers

Op Hemelvaartsdag oogt de hemel grijs en miezerig. Het wintergevoel geraken we met deze uitzonderlijk lage meitemperaturen niet kwijt.
Vlakker dan vlak kan er vandaag niet gereden worden. Alleen de kasseien rond de kerktoren van Wakkerzeel, Werchter en Heist op den Berg verwarmen onze zadelstreek. Om de rest van het atletisch lichaam warm te krijgen zullen we best een snelheidstandje bijsteken.

Andy heeft het parcours zoals vaker prachtig voorbereid (waarvoor dank) en het loopt gesmeerd. Een 2 tal platte banden en een stop voor het regenjek aan te trekken zorgen voor een half uurtje oponthoud. Het is 12u30 als we binnenrijden. Dat half uurtje komen we ’s middags te kort om de ganse groep mee in het clubcafé te krijgen. Want veel volk in huis doet ons Marijke toch zo’n plezier.

Zondag wordt het warmer en droog. Dus verwachten we veel fietsvolk. Ik merk op: het is de laatste fietszondag om de conditie voor de driedaagse Pinksteruitstap aan te scherpen. Allen aan de start!

Piet Boon

Zondag 9 mei 2010 – 12de rit(***): Zoniënwoud - Alsemberg - 81 km

10 A + 18 B + 7 C maakt 35 deelnemers.

Op moederdag naar de basiliek van Scherpenheuvel. Het is de goede keuze van vijf moeders uit de sportieve groep. Een dagtocht van 90km langs een zeer gevarieerd parcours en onder een stralende zon zorgt voor een mooie herinnering. Ter plaatse wordt een opmerkelijke foto geschoten van deze groep mooi onder de bedevaartstoren. Er wordt een kaarske aangestoken, elk met een persoonlijke wens. Maar deze wens blijft discreet. Op de terugweg wordt het middagmaal in Gelrode in de Moedermeulen gepland. Het is een geslaagde dag met een juiste mix van sportieve inspanning en leute. Ik wil opmerken dat Jef na het middageten de groep huiswaarts ferm opjut naar een tempo tot 27km per uur. Ongelooflijk voor deze sterke moeders. Proficiat voor de doorzetting. Deze geslaagde daguitstap smaakt naar meer.

18 B-rijders rijden vandaag een zware rit door het Zoniënwoud tot de rand van het Pajottenland. Ik ben blij dat vandaag een zeer sportieve en lieve dame, Helen Van der Spiegel uit Erps-Kwerps, het aantal dames uit deze groep op vier brengt. De rit is zwaar maar ze verwerkt deze driesterrenrit met brio. De sportieve vuurdoop bevalt haar. Proficiat en hartelijk welkom in naam van alle clubleden. De middag is al ver opgeschoven als het clubcafé wordt bereikt. De A-rijders werden al wat ongerust. Maar er is sprake geweest van wat onvoorzien oponthoud.

Dat is ook wat de A-groep op de dagschotel krijgt. Nog voor de start rijdt Mark Kinot plat aan de bloemenwinkel. De groep rijdt hem tegemoet. 20 km verder bakt hij het bruin met een ketting in de knoop. Onverklaarbaar. Een opgave wenkt maar een scheve kettingschakel vervangen, is de oplossing. Enkele honderden meters verder, in volle klim, blaast Freddy stijlrijk en op een mooie toonhoogte zijn achtertube op. Een nieuwe binnenband steken brengt geen oplossing want blijkbaar is er een ferme scheur in de buitenband. Ook hier dreigt een opgave. Moeder thuis bellen op deze dag kan geen optie zijn. Een inlegkruisje op de scheur zorgt welgeteld voor 10 zorgeloze kilometers. Nu staan we hier in Waver, ver van huis, met de derde lekke band! Gelukkig heeft baankapitein Ludo overal goede relaties en een lokale (gesloten) fietswinkel wordt via het achterdeurtje geopend om de juiste buitenband mee te nemen. We zijn gered maar onze tijd is op en we vlammen terug naar Kortenberg. 60 km slechts krijgen we nog op de teller maar de snelheid is behoorlijk.

Marijke en Yves zitten in Tenerife maar andere vriendelijke handen helpen de moegestreden fietsers in ons vertrouwd clubcafé aan een lekkere pint. Al onze tegenslagen van de dag zijn vlug vergeten.

Pierot Bonus.

Zondag 25 april 2010 - 9e rit(**): Linden – Wezemaal - 76km

6 A +16 B + 10 Sp = 32 vertrekkers.

Het is een stralende dag met veel zon en voor het eerst een zeer aangename temperatuur van boven de 20°C op dit laatste aprilweekend.
De opkomst is behoorlijk goed en ik merk geen lange koersbroeken meer bij de start. Iedereen voelt de lente en heeft er zin in.

6 A-renners zonder baankapitein Ludo weten wel waar Linden ligt maar de terugrit gaat niet via Wezemaal of de Wijnpersberg maar langs de onderkant van Leuven. Deze groep is sterk in improviseren en stoort zich nooit aan alternatieve ‘last-minut’ fietswegen. Als het tempo maar strak blijft en de voorziene kilometers gehaald worden. Ook erg belangrijk is en blijft de plaspauze. Deze willen we voor geen geld van de wereld afschaffen. Het enige wat kan tijdens de plaspauze is het tempo ook maar strak houden om het ritme niet te verliezen.

De B-renners slagen er wekelijks in om vlotjes boven de 15 fietsers te blijven. Op die manier laat de wegcode toe op de weg zelf, 2 aan 2 te rijden en kunnen de erbarmelijke fietspaden worden vermeden. Toch slaagt deze groep erin om vandaag 2 x lek te rijden en zo laat op de middag het fietslokaal binnnen te rijden. We werden al wat ongerust. 76 km zitten er op de teller en een 8-tal nakomers met de ‘sigarenberg’ extra op de dagteller.

10 sportieve fietsers noemen we voor deze groep een mooie opkomst. Bijna volledig. Slechts 3 leden zijn belet. Elk week wordt de rit door een andere deelnemer opgemaakt. Het blijft vaak een verrassing tot bij de start. De rit gaat vandaag naar Mechelen en via de vaart terug over Kampenhout. Op de wekelijkse link kan je alle gegevens inkijken. Alle vrouwen staan hun mannetje en alle mannen doen hetzelfde. Zo zorgt men voor een behouden thuiskomst.

Pintje Boonen.

Wieltje en goede doel - SPONSORACTIE 2010: OOSTREM,HERENT

Beste leden,
Dirk Verhoeven, zoon van Robert (de schoonbroer van ons lid Albert) verblijft in Dagcentrum Oostrem in Herent.Oostrem wil door allerlei sponsor acties een bouwfonds opbouwen om in de nabije toekomst 16 nieuwe woongelegenheden te kunnen aanbieden aan mensen met een handicap.

Het bestuur van wtc-twieltje wil de fanatiekelingen onder onze leden een duwtje in de rug geven en zal 25 euro sponsoring voorzien voor elk deelnemend lid.
Voor meer informatie ==> www.oostrem.be (kies fietsen en inschrijven) of Tel. 016.231545

De Penningmeester

Zondag 18 april 2010 - 8e rit(***): Maleizen – St Agatha Rode - 60km

4A + 12B + 6Sp maakt samen 22 vertrekkers.

De zon straalt in alle vroegte. Er is geen vuiltje aan de lucht. Het luchtruim is leeg en stil zonder vliegtuigen. Alleen de vogeltjes zorgen voor wat leven en geluid boven de hoofden van 22 vertrekkers.
Het is de eerste seizoensrit met 3 sterren. Een parcours om duimen en vingers van af te likken. Op en af van start tot aankomst. Moeilijk moet ook gaan.

A en B-fietsers rijden samen tot Waver, het keerpunt. Na de steilste hellingen worden de achterblijvers netjes opgewacht. Het pelotonnetje blijft kompleet en zo hoort het. Linda, de enige vrouw in het gezelschap gaat vlotjes met de kopgroep alle hellingen op. Ze maakt indruk met haar sierlijke kracht. Ze is in de B-groep echt op haar plaats.

Slechts met 4 gaan de A-rijders zich halverwege afscheiden om op eigen tempo vanaf Waver huiswaarts te rijden. Onder hen verwelkomen we vandaag, na een lange onderbreking, Patrick Desmedt. De A-groep is blij met deze sterke aanwinst. Gisteren hebben een 7 tal A-rijders op eigen initiatief de Peter Van Petegem Classic gereden over 15 hellingen. Een wondermooi parcours maar blijkbaar kruipt dit in de kuiten en verklaart dit de magere A-opkomst een dag later.

De sportieve groep heeft ook heelwat hoogtemeters klein gekregen. Zelfs op de ‘Sigarenberg’ in Veltem, een niet te onderschatten klim, steken ze zuiver op ritme een mannengroep voorbij. Ze vinden het zelf wat genant dat ze juist daar zoveel meer PK’s produceren dan de mannen. Deze groep is zijn tijd vooruit en volgt de uitgestippelde route op GPS. Een tip voor de andere groepen? We maken vanaf nu in het ritverslag steeds een link naar hun ritgegevens om de afwezigen de doen watertanden. Klik maar aan.

Bij Marijke en Yves kunnen we voor het eerst buiten zitten op het tuinterras. Het zonnetje houdt er ons lekker warm en dorstig. Alle groepen lijken blij en voldaan met de geleverde sportieve prestaties. Het is dan ook niet moeilijk om het op café ook gezellig te maken.

Pietje Bonus

Zondag 11 april 2010 - 7de rit(**): Bloesemtocht Kuttekoven - 50/75/100 km

6B + 7C en liefst 15 recreatiefietsers nemen deel aan de Bloesemtocht, een jaarlijkse klassieker voor onze wielerclub. Sponsor Granville heeft zijn lichte truck boordevol fietsen gekregen voor deze daguitstap. Dank voor al die goede zorgen. Een gure oostenwind en een tweesterrenparkoers maken van deze fietsdag een stevige sportieve prestatie.

De recreatiefietsers verdienen vandaag alle lof met hun mooie opkomst: 15! Hiermee overtreffen ze alle andere groepen samen. Joris weet zijn groep steeds te enthousiasmeren met een mooi voorbereid parcours en materiaalmeester Willy zal met de nodige kunde en zelfs een vleugje humor instaan voor het verhelpen van alle materiaalpech.

Gezien de uitzonderlijk strenge en lange winter zijn de bloesems nog niet ontwaakt uit hun winterslaap en komen de fietsers een weekje te vroeg langs. De bloei is achteruit. De allergiekers zijn tevreden, de bloesembewonderaars iets minder. Maar de kalender is zo opgesteld en daar wordt aan gehouden.

De sportieve groep heeft onderweg een verrassende maar leuke ontmoeting met 4 passerende reeën. Wat kan moeder natuur toch mooi zijn. Zelfs vanop de fiets. Jan heeft de dagtocht uitgestippeld. Hij is van de streek en Ann houdt met haar ‘Garmin – fietsGPS’ het juiste parcours nauwgezet in het oog. Zij rijden dus niet verloren dit jaar.

Van de A-groep moet ik vandaag niets vertellen want ... die zijn thuisgebleven. Een 8-tal van hen heeft een gewone ochtendrit afgewerkt. Zo had Marijke en Yves toch nog volk over de vloer op zondagmiddag.

Pruimpje Boonen.

Paasmaandag 5 april 2010 - 6de rit(*): Beigem, St Brixius - 70 km

29 starters: 3 A + 19 B + 7 C.

De A-groep ligt vandaag op zijn achterste. Slechts 3 vertegenwoordigers. Gisteren zondag was het ook al niet denderend. Een klein excuus is wel dat de meerderheid van deze A-groep vrijdag of zaterdag de Ronde van Vlaanderen (155km of 260km) hebben gereden. Recuperatie en/of werk- en/of familiale verplichtingen zorgen vandaag voor een uitzonderlijk lage opkomst bij de A’s.
Ze worden net als gisteren op sleeptouw genomen door de B-groep en ik moet het toegeven .... het is er gezellig fietsen en ge hebt nog wat adem over om te keuvelen. Eindelijk hoor ik voor het eerst dit seizoen de goedlachse positieve commentaren terug van Marc de kw... ‘Zijn mondje staat niet stil’.

Onderweg broeden Ludo en Pieter op een discreet plannetje om enkele sterke B’s mee te tornen in een snel te vormen A-groepje voor het tweede ritgedeelte. Kwestie van enkele extra mannen warm te maken voor de A-groep. Luc, Ronald en Marc gaan in op het voorstel en steken een tandje bij en blijven boven de dertig per uur. We beloven niemand te lossen maar zorgen wel voor een tempoversnelling tot ... Marc zwijgt. De herwonnen stilte is een duidelijk signaal om de kruissnelheid zo te houden en niet verder te verhogen. Proficiat voor de extra inspanningen.

De C-groep wil nooit opvallen tijdens of na de rit. Rustig tempo houden en iedereen opwachten bij de moeilijke momenten. Zelfs in het stamcafé na de fietsinspanningen zal je geen ophefmakende verhalen kunnen lospeuteren.
Bij de start kijkt wel menig fietscollega verwonderd toe hoe Theo in korte fietsmouwen aan de rit begint. Ik krijg zelfs kou van het ‘kijken’ naar zijn lente-outfit. Ik kan u verzekeren, het is deze morgen bitter koud en fris aan de vis .... maar niet voor sterke Theo. En zo weet hij zich elke week met iets nieuws in het ritverslag te wurmen.

Pienter Boontje.

Paaszondag 4 april 2010 - 5de rit(**): Egenhoven/Pellenberg - 71km

De heuvels zijn voor het eerste ritgedeelte en het vlakke parkoers voor de tweede fietshelft. Net het omgekeerde van wat de renners vandaag in de Ronde van Vlaanderen voorgeschoteld krijgen. Ook voor ons waait de wind stevig in het nadeel. Kilometerslang de kop nemen is dus geen optie. Opmerkelijk is de vroege aftocht van B-renner Paul. Hij kreeg zijn nieuw regenjek niet dicht en blaast reeds de aftocht nog voor hij gestart is. En dan blijkt naderhand dat er amper een regendruppel is gevallen tijdens deze rit.

[ Beginpagina ]